ضیافت در فرهنگستان

دوشنبه شب به مناسبت معرفی آقای دکتر دادخدا سیم الدین استاد زبان شناسی کشور تاجیکستان به عنوان عضو جدید فرهنگستان زبان و ادب فارسی نشستی با حضور رییس و اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی و سفیر سایق ایران در تاجیکستان و اعضای سفارت تاجیکستان در تهران و رییس مرکز گسترش زبان فارسی برگزار شد.

دراین نشست نخست دکتر حدادعادل رییس فرهنگستان در باره ضرورت پیوند های فرهنگی و زبانی میان سه کشور ایران و تاجیکستان و افغانستان سخن گفت و به نسبت ۳۵ سال پیش که دو کشور امکان برقراری کمترین ارتباط فرهنگی و زبانی را نداشتند موقعیت امروز را مغتنم دانست و آرزو کرد که روزی در راهروهای فرهنگستان با حضور جوانان علاقه مند لهجه شیرین تاجیکی گوشنواز باشد.

در ادامه دکتر سیم الدین  با ابراز خوشوقتی از پذیرفته شدنش در فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفت با اعلام این خبر در کشورش رسانه هایی چون بی بی سی و صدای آمریکا و مانند آنها این خبر را بازتاب جهانی داده اند.

این استاد تاجیک سپس خاطره ای را از توجه به زبان فارسی بیان کرد و گفت مدتی پیش در نشان سر در هتل بین المللی شهر دوشنبه واژه ای را اشتباه نوشته بودند که تلفنی به شهردار دوشنبه تذکر دادم کمتر از دو ساعت گذشت که هنگام عبور از خیابان دیدم کارگران داربست گذاشته اند و تابلو را درست می کنند (چیزی شبیه سرعت عمل ما در توجه به زبان فارسی!)

دکتر سیم الدین همچنین از کوشش های خود  هنگامی که نماینده مجلس کشورش بوده است یاد کرد که با حمایت رییس جمهوری شان قانون رسمیت یافت زبان فارسی را در مجلس به رغم مخالفت احزاب و جناح های طرفدار روسیه به تصویب رسانده است.

در این نشست فرصتی پیش آمد و با دکتر حداد عادل در باره شیوه پاسداشت زبان فارسی از واژه ها و نشان های بیگانه و اجرایی تر شدن مصوبات فرهنگستان صحبت کردم.

دیر هنگام که ساختمان باشکوه فرهنگستان زبان وادب فارسی را ترک می کردم چیزی جز ستایش و تحسین مسوولان وقت که این اعتبار را برای زبان و ادب  فارسی قائل شدند و این امکانات آبرومند را فراهم کردند نداشتم

 

باز هم سه گانی

با این امید که این سه گانی ها مقبول پیشگاه دوستان عزیز واقع شود آنها را به محضر همه دوستان تقدیم می دارد.

سلام

تا کوچه از سلام تو آغاز شده است

در عصر پرملال و عبوس شهر

پنجره رویش به تو باز شده است

شرم

در موج خیز چشم تشنه عابر

زن آب می شود که چشمه شرم است

بس که دلش از زلال عاطفه گرم است

خاموشی

بهر آوردن چراغ و دوات

چه نیازی به سخت کوشی است

سخنانم ز جنس خاموشی است

مترسک

همچو چشمی که یار می خواهد

با همه ترس پاشی اش در باغ

این مترسک بهار می خواهد !

خط ریش

بس که ریایی است شهر عافیت اندیش

می شود آسان و تند سفر کرد

با خط ریش از جنوب تا ته تجریش !

 

سلام بر امام مهربان

در آستانه شهادت امام غریبان و سرور ایرانیان حضرت علی ابن موسی الرضا علیه السلام با احترام به روح مطهرش چند سه گانی خویش را در منقبت آن امام همام تقدیم می دارد:

مرد غریب

در عبور سحر ز کوی حبیب

عشق پاشیده در هوای دلم

نفس مهربان مرد غریب

نقاره خانه 

همچو نقاره خانه شد دل من

با نوایی پر از سرور حضور

سر ساعت کند سلام از دور

آهو

گر چه دل تخم یاءس را می کاشت

حاصل روشن توسل بود

احترامی که دشت از آهو داشت

ضامن من

می گریزم پر از هیاهویم

با تمام رمیدگی ای دوست

ضامن من تویی که آهویم

پای تو

دانه اشک می شمارد دل

تا به آرامشی دوباره ر سد

سر به پای تو می گذارد دل

نگرانی های دکتر صفر عبدالله

در حاشیه هفتمین مجمع بین المللی استادان زبان وادبیات فارسی فرصتی دست داد تا ساعاتی را به اتفاق استاد ارجمند جناب دکتر دادبه با آقای دکتر صفر عبدالله سپری کنم.

دکتر صفر عبدالله استاد ادبیات فارسی در کشور قزاقستان است که البته اصالت تاجیکی دارد و به دلیل گرفتاری های سیاسی اینک در کشور قزاقستان زندگی می کند و در این کشور سمت استادی ادبیات فارسی و انتشار مجله و نیز ترجمه آثار فاخر ایرانی به زبان روسی را بر عهده دارد و تاکنون همایش هایی را هم با موضوع ادبیات فارسی برگزار کرده است.

صفر عبدالله که به صورت طبیعی فارسی را روان و آسان سخن می گوید صراحتا  شیوه برنامه های دولتی کشور ما برای افزایش سطح آموزش زبان فارسی در برخی کشور ها را نقد می کند و این برنامه ها را دارای ظرفیتی بیشتر و بهتر می داند.

این روزها با خود فکر می کنم به راستی در حمایت و نگهداشت زبان فارسی چند استاد از جنس دکتر صفرعبدالله داریم که به رغم تسلط به زبان روسی و دیگر زبان های منطقه آسیای میانه و قفقاز که می تواند از فضای سیاسی کشورش بیشترین بهره را ببرد  این گونه غیرت مندانه از زبان فارسی دفاع می کند؟

 

خط چشم

این سه گانی را ارتجالا سروده و به محضر شما خوبان تقدیم می دارد:

خط چشم

نیک گفتند نیست در دفتر

درس عشق و محبت اما من

با سوادی ز  خط چشم  توام !