امسال هم حرکت کاروان های دانشجویی راهیان نور برای بازدید ازمنطق عملیاتی هشت سال دفاع مقدس با حادثه ای خونین همراه بود و بیش از ۲۲ دانشجوی بی گناه و مظلوم خراسانی در آتش حادثه در لرستان سوختند و نوروز خانواده هایشان را سیاه رنگ کردند.

این حادثه تلخ و جان شکر را به همه داغ دیدگان تسلیت می گوییم.

بی آن که منکر چنین حرکت فرهنگی و ارزشی شویم شاید لازم باشد تدابیر بهتری در این زمینه اندیشیده شود. اواخر اسفند معمولا تحرک و جنب و جوش ایرانیان در کوی و برزن و خیابان و جاده بیشتر از همیشه است و این تحرک البته تصادم و تصادف با خود دارد. جوانان هشت سال دفاع مقدس جان دادند تا در شهرها جوانان دیگری آسوده درس بخوانند . دریغ است که با بی احتیاطی این فاجعه ها که سالهای پیش با روی مین رفتن افراد یا انفجار بمب های عمل نکرده هم همراه بود اصل این کار فرهنگی و ارزشی زیر سووال برود.

این نکته را هم بگویم که ضرورت دارد به شکل های  مختلف اهداف ملی و اعتقادی دفاع مقدس در کلاس ها و دانشگاه ها گفته شود و تاکید شود که با همه خسارت ها وجبی از خاک ایران عزیز را از دست ندادیم آنگاه برنامه بازدید صورت بگیرد تا اردوی راهیان نور محملی برای ظاهر کار و افزایش آمار بازدید کنندگان نباشد.

دیروز در آزاد راه تهران دیدم سازمان بهزیستی تعدادی دختر و پسر دبیرستانی را  راهیان نور قرار داده بود که ضعف فرهنگ سازی در آن به چشم می آمد.

این نکته را هم اضافه کنم که ای کاش می شد به همین اندازه که فرهنگ دفاع مقدس ترویج می شود در گسترش فرهنگ اصیل ایرانی در جلوه های متنوع دیگر آن هم اقدامی چنین هماهنگ و سراسری با پشتیبانی مالی و سازمانی دولت صورت می گرفت.