امروز سال روز ورود امام به ایران پس از سالها دوری است . این روزها کم کم رسانه ملی هم فهمیده است که باید آرسیو خاک گرفته خود را زیر و رو کند و به نمایش برخی نادیده ها بپردازد.در این که چگونه این اتفاق قرن افتاد و ما در این سه دهه چه کردیم و چه کسانی در چه ایستگاه هایی سوار قطار انقلاب شدند و چه کسانی خواه و نا خواه از آن پیاده شدند به یقین در تخصص و سواد سیاسی من نیست.

این سه دهه نمودار کاملی از افراط ها و تفریط ها سرد شدن ها و گرم شدن های انقلابی و زنده باد  و مرده باد گفتن بود و اگر بتوانیم بر اساس همین تجربه های تلخ و شیرین کارمان را به پیش ببریم می توان گفت که برد کرده ایم.

اگر دوستان علاقه مند کتاب مفید و تکان دهنده ما چگونه ما شدیم را  بخوانند  قدری روشن تر به قضایا نگاه خواهند کرد.

توصیه من به عنوان معلمی کوچک به نسل سوم انقلاب پناه بردن به مطالعه و کتاب خواندن و دیدن اسناد و مدارک داخلی و خارجی است که خوشبختانه امروز به آسانی در اختیار همه هست.

نسل امروز برای تکرار نکردن آن تجربه ها و صرفه جویی در زمان بی بازگشت تنها باید به مرور این کارنامه انقلابی بنشیند و آنگاه تصمیم بگیرد.به هر نتیجه ای که بی احساس گرایی و جنجال آفرینی برسد قابل احترام خواهد بود.