این روزها با دقت کردن در برخی اظهار نظرها و طرح های لغو شده یا برنامه هایی که با شدت و حدت اجرایی شده اند اما ناگهان تغییر مسیر داده اند به این نکته رسیده ام که در کشور ما برخی از ما(فقط برخی) نه تنها در برنامه ریزی ها به آینده توجه ندارند که سیاسیون به آن برنامه پنج ساله و سند چشم انداز می گویند که به گذشته هم نگاهی ندارند.

برای نمونه در مدارس راهنمایی چهار روز اول هم کلاس های روئزانه بود و هم امتحانات . بعد دیدند که تدریس روزانه در حالی که دانش آموز باید امتخاناتش را بخوان شدنی نیست پس مانند دهه های پیش که ما درس می خواندیم گفتند پس کلاس ها تعطیل و فقط امتحانات !

در باره شیوه بودجه نویسی و تغییر ساعت تابستانی و ساعات بانک ها و فدراسیون فوتبال چیزی برای گفتن نداریم