شوق به ادبيات
امروز فرصتي داشتم و در كارگاه آموزش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كاشان شركت كردم. حدود بيست دانشجوي رشته هاي مختلف از پزشكي تا بهداشت خود را آماده مي كنند تا در جشنواره سراسري فرهنگي و هنري دانشگاه هاي علوم پزشكي سراسر كشور شركت كنند.
نكته قابل توجه و شوق آفرين اين بود كه اين دانشجويان چنان با علاقه و ميل متوني مانند گلستان سعدي و شاهنامه فردوسي را مي خواندند كه اميد بسياري در دل جوانه مي زد كه اينان به رغم شغل نامتناسب با ذوق هنري شان خواهند توانست حامي زبان و ادبيات فارسي در دهه هاي آينده باشند.
اين كه دانشجوي پزشكي شاهنامه را دوست دارد و داستاني از آن را انتخاب و قرائت مي كند دليل محكمي است بر اين كه ذوق و استعداد ادبي براي ايرانيان مانند شاخه هاي ياس برآمده از سر ديوار است كه نمي توان راه را بر آن بست به هر شكل باشد خودنمايي مي كند و هر عابري را در كوي و برزن مسحور خود مي سازد.
اين نكته تاسف بار را اضافه كنم كه در همين دانشگاه مسوولان وقت آموزش دانشگاه با هدف صرفه جويي در منابع مالي از دادن درس به استادان صاحب نام ادبيات فارسي خودداري كردند و كلاس هايي چون فارسي رشته پزشكي را به كساني سپردند كه برخي از آنها .....(جسارت به همه همكاران عزيزم نشود)
اميداست اين گونه كوشش هاي فرهنگي كه نهايتا استعدادهاي گرانبهاي جوانان عزيز را پاس مي دارد و نقش ادبي و هنري آنها را برجسته مي سازد هميشه تداوم داشته باشد.