در مراسم گشایش همایش ملی نکوداشت شادروان سپیده کاشانی در ۲۸ اردیبهشت ماه جاری فرصتی پیش آمد تا این بنده به نمایندگی از دانشگاه آزاد اسلامی و کانون نشر فرهنگ اسلامی شعری بخواند.بنده از این فرصت پنج دقیقه ای برای معرفی- هر چند نارسا- شعر و ادبیات کاشان استفاده کرد که حاصلش شعر زیر است:

نوبهار است و کند جلوه عروس خاورری                        تا برد دل از بر یاران به فن دلبری

رنگ مهر و بوی عشق اینجا به هم پیوسته اند            پا بگیرد تا به دست دلبری افسونگری

ساقی شیرین نگاه مهربان آورده است                    عاشقان را جامی از خمخانه شعر دری

شهر کاشان تشنه مهر ولایت بوده است                جرعه نوشی کرده از جام طهور کوثری

با طلوع دولت عباسی شیعی رسید                       نوبت کاشان که باشد مهد شاعر پروری

شعر کاشان برتر از شعر بلاد دیگر است                    همچنان که عشق دارد بر تعقل برتری

با وجود فیض و رکنا و کلیم و محتشم                      شعر کاشان شد فراتر از مدار مشتری

هم به دوران قجر کاشان سرآمد بوده است                از صباو عندلیب و هم سپهر و خاوری

همچنان تا عصر ما فصل سپید شعر دید                    رونقی سرشار عزت در خط نام آوری

همت مردان دانشور به کاشان بار داد                     تا نباشد پیله ور هر گز به جای جوهری

منشی و کیوان و فیضی آل یاسین بوده اند       عمر خود را در مسیر فضل و دانش گستری

نام مشفق مهربان یار سخن پرداز دهر                      می کند از سرزمین پاک دل انده بری

یا صفا لاهوتی آن مرد درست راستین                        داشت پاس اعتبار بارگاه شاعری

یا که سهراب مسافر مرد آبی پوش شعر              جز گل سرخی نبوده قبله گاهش دیگری

هم سپیده بانوی شور و سرور شعر ناب                     یاوری کرده هنر را در مقام دختری

همت مردانه اش از خط آتش برگذشت                 همره شیران میدان شد به رسم خواهری

دلبر طناز شعر فارسی در پیش او                         رزم جامه کرد بر تن گشت شعر سنگری

نورباران شد کتابش از نگاه اهل بیت                   رو نیارد سوی شعرش مصرعی خاکستری

دختر مضمون شعرش بهره مند است از عفاف                از حجاب استعاره تا حجاب چادری

هم بدین سان شعر کاشان دارد اکنون گنج ها        گربر این سامان معنی ژرف و نیکو بنگری

بارالها !تا غزل برتر بد از شعر سپید                          تا قصیده سر بلند است از بهار و انوری

تا زبان فارسی باشد کلید گنج عشق                         تا کند شاعر به اقلیم سخن پیغمبری

گوهر ناب دری ماند به بازار هنر                                 پیش اهل دل گرامی تر ز زر جعفری

دشمنش چون دشمن ایران بود در روزگار               دل شکسته قد خمیده چون درخت آذری

شاعران سرشار فیض تو شوند و پایدار                    در پناه لطف شایسته ز پور عسگری