جمعه گذشته داشتم رخوت و کسالت عصر هنگام را با تماشای سیمای تابناک رسانه ملی تکمیل می کردم که دیدم شبکه یک  به معمول همه هفته در حال پخش سخنرانی استاد رحیم پور ازغدی(خراسانی) است که در این سالها برنامه ثابت عصر جمعه شده است والبته این هفته به دلیل مسایل سیاسی بحرین سخنرانی تازه ای از ایشان پخش شد.

ناگهان در لابلای سخنان ایشان هنگامی که نام حاکمان بحرین را از یاد بردند به آسانی آنان را با تعبیر پدر سوخته یاد کردند و سپس واژه جعلی و ضد اخلاقی خریت را هم مکمل سخن ساختند و ...

می دانید که ایشان نوبت های چند ماهه برای سخنرانی در میان اقشار گوناگون در سطح کشور دارند و به دلیل عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی و گرایش های خاص سیاسی در این روزگار مورد توجه هستند.

پرسش اینجاست که آیا تاکنون کسی از زبان علامه طباطبایی و شهید مطهری و دکتر شریعتی و آیت الله طالقانی و امثالشان تا کسانی چون دکتر الهی قمشه ای و دکتر اسلامی ندوشن چنین تعبیراتی را شنیده است ؟

طبیعی است که با آوردن این نامها قصد مقایسه فضل آنان نامداران عصر با ایشان را نداشتم که قیاسی مع الفارق است اما آیا پسندیده است که شخصیتی دینی و دانشگاهی که مخاطب سخنش ار فرماندهان سپاه تا مدرسان حوزه و دانشگاه هستند چنین سخن بگوید؟

به نظر می رسد در حال از دست دادن بسیاری چیزها هستیم که جبران ناشدنی خواهند بود