اخیرا مرکز رسیدگی به امور مساجد کشور بخشنامه ای از هم اکنون  به استقبال ماه محرم امسال رفته و علاوه بر تکرار ممنوعیت قمه زدن و نصب عکس های شگفت و غریب از امامان معصوم علیهم السلام از مداحان و به ویژه هیات امنای مساجد اکیدا درخواست کرده است به هنگام سینه زدن برهنه شدن مردان را مانع شوند.

هنوز این بخشنامه از دبیرخانه مرکز امور مساجد بیرون نرفته است که برخی مداحان صاحب نام تهران بر اساس اخلاق  و منش اسلامی !با تندی و پرخاش  این بخشنامه را محکوم کرده اند یعنی این که در شب عاشورا تا خلق الله لخت نشوند و سینه پر موی و ستبر خویش بر محرم و نامحرم نگشایند(که بعد هم البته فیلم آن تا درون همه خانه ها خواهد رفت) ترویج فرهنگ عاشورا و تعظیم شعائر شدنی نیست.

این ماجرا مرا به یاد ده سال پیش انداخت که در یکی از هیات های کاشان ده شب سخنرانی داشتم و مداحی که از تهران آورده بودند و هر شب تعدادی نعره کش و به زور گریه کن را با خود به مجلس می آورد توصیه کرده بود (یا شاید جوان ها جو گیر شده بودند) که با بدن برهنه سینه زنی کنند.

شب بعد از این طرح زشت در سخنان خود این رفتار را محکوم کردم زیرا در این مجلس به خلاف موارد مشابه پرده بخش زنانه هم بیش از یک متر ارتفاع نداشت که آن زشتی بیشتر نمود داشت.

بگذریم از جو سازی هایی که آن گروه خاص بر حاشیه سخنان من پیش آوردند که ذکر آن نفثه المصدوری بیش نیست.

در دانشگاه ما پرده بزرگی نصب شده است که جملاتی از نامه چارلی چاپلین به دخترش در باره فرهنگ برهنگی در غرب است و این که مثلا او را از چنین فرهنگی برحذر داشته است.

اما اکنون کسی هست بگوید که آیا برهنگی صرفا همان است که چادر درمان آن است یا این قبیل تاخت و تازهای برخی مداحان محترم هم نمادی از برهنگی و عریانی عقل و فرهنگ در سرزمینی است که در ۲۵۰۰ سال پیش یک تصویر مرد یا زن  برهنه در سنگ کاری های تخت جمشیدش نیست