دقایقی است از مراسم نکوداشت استاد بزرگ سخن پارسی حکیم ابوالقاسم فردوسی که در دولت آباداصفهان برگزار شد باز گشته ام.

این مراسم را انجمن ترویج زبان و ادب فارسی به مدیریت استاد دانشمند دکتر مهدی محقق به میزبانی آقای اکبر رفیعی در باغ شخصی ایشان که بوستان سرای فردوسی نام دارد برگزار کرد و استادانی چون دکتر دادبه دکتر نوریان دکتر محقق دکتر کهدویی و دکتر موسوی گرمارودی حجت الاسلام دعایی و ...  حضور و سخنرانی داشتند.

آقای اکبر رفیعی یکی از مردمان سخت کوش و خوش ذوق و اهل شعر و ادب شهر دولت آباد درکنار اصفهان است که هر چند در ظاهر شغلشان بازرگانی مصالح ساختمانی است اما سرمایه زیادی را در راه شعر و ادب فارسی با هدف گردهمایی استادان و ادیبان ایران زمین و نکوداشت مشاهیر جاودانی ایران مانند حکیم توس خرج کرده است . که تجدید چاپ  کتاب مجموعه مقالات همایش فردوسی در سال ۱۳۱۳ به صورتی و نفیس و اهداء آن یکی از چشمه های خوشفکری و ذوق ایشان است. و به آسانی می توان حدس زد که در این هزار سال کسانی از این دست بوده اند که عاشقانه و البته گمنام برای پاسداشت زبان فارسی پافشاری و جوانمردی کرده اند.

از نام و نشان و آرامگاه آن واعظ متعصب - که امروز مصداق های کمی ندارد - و ناجوانمردانه فردوسی را بی دین نامید و اجازه نداد در آرامگاه عمومی شهر او را دفن کنندکسی خبری ندارد و نیز از نشان و خاک جای عنصری و فرخی و منوچهری که سخن را به بهای اندک فروختند و نماندند خبری نداریم اما امروزدر سراسر جهان و به سفارش یونسکو مراسم هزارمین سال پایانسرایش شاهنامه برگزار می شود.

به جای طرح مباحث تخصصی و علمی در باب شاهنامه و فردوسی ترجیح می دهم دوستان را به خواندن کتاب هایی که در این باره است ارجاع دهم .