به تازگی در مجله بخارا می خواندم که پژوهشگر ژاپنی خانم دکتر شیمیزو  مدتی است در ایران کار خود را بر روی امامزادگان ایران متمرکز کرده است و تاکنون کتاب امامزادگان استان تهران ازاو منتشر شده است و بخش استان های قم و قزوین هم در آخرین مراحل کار قرار دارند.این پژوهش همه سی استان کشور را در بر می گیرد.

نکته شگفت آن است که که این محقق ژاپنی توانسته است یکی دو امامزاده دیگر را افزون بر فهرست رسمی سازمان اوقاف یافته و در کتاب خود از آنان یاد کند. همچنین ایشان موفق شده است به نسب و شجره برخی از این امامزادگان بیش از آنچه که در زیارت نامه آنان آمده است دست پیدا کند.

پس از اندوه و حسرتی که در این موارد ناخواسته بر جان و دل آدمی می نشیند یادم افتاد و پیش چشم آوردم کسانی را که پنجاه سال در حوزه علمیه درس می خوانند و متخصص و اسلام شناس می شوند اما به هنگام نیاز از خواندن یک نماز میت ناتوان اند آنگاه بایست به انتظار بنشینیم که از آن سوی دنیا و سرزمین مذهب شینتو بیایند و امامزادگان مورد احترام ما را به ما معرفی کنند. ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ؟