امروز به دعوت انجمن علمی معلمان زبان و ادبیات فارسی استان قم در تالار سینما تربیت این شهر در باره سبک شناسی غزل سعدی سخن گفتم.

مدت ها بود که دانشجویان گرامی این جانب که از شهر قم می آیند درخواست چنین مراسم و برنامه ای را داشتند که قرعه توفیق من به سخن گفتن در باره سعدی بزرگ در آمد و در این روزهای بهشتی ماه اردیبهشت از این شاعر شعر های بهاری یاد کردیم.

امیدوارم روزی متن کامل این سخنان در جایی به چاپ برسد و علاقه مندان بتوانند بخوانند و از دیدگاه های ارزشمندشان بنده را هم آگاه کنند.

اما آنچه که این سفر را برای من پرخاطره و دلپذیر تر ساخت دیدار دوستان و همکارانی بود که در این شش سال گذشته درجه کارشناسی ارشد ادبیات فارسی خود را از دانشگاه آزاد اسلامی کاشان دریافت کرده اند و این معلم کوچک ادبیات هم با آنها همراه و هم کلاس بوده است.

پیش از سخنرانی هم مرکز تحقیقات معلمان استان قم را با کتابخانه ای مجهز و بخش مجلات و پایان نامه ها بازید کردیم که نشان می داد زیر ساخت لازم برای پژوهش و تحقیق فراهم است فقط بایست همکاران ادبی بیش از بیش جدیت و پشتکار به خرج دهند.

از برنامه های مراسم یکی خواندن غزلی از دانش آموز خانم ضرابی در ستایش حضرت معصومه(س) و نیز مقاله خوانی یکی از همکاران فرهنگی و اجرای موسیقی سنتی بود که شنیدنش در قم توفیق می خواهد!

از تالار که بیرون آمدیم باران بهاری هوای قم را لطیف و فرح بخش کرده بود و دوستان گرامی با محبت و صفایی که از دل پاک و بی آلایششان بر می آید مرا مرهون لطف و مهربانی خویش ساختند. برای همه این عزیزان روزگار سربلندی و بهروزی آرزومندم.