همین الان در ایسنا خبر درگذشت استاد دکتر سید محمد دامادی را در سانحه رانندگی خواندم. همین هفته گذشته در همایش انجمن استادان در مشهد با او همراه بودم هم سخنرانی داشت و هم سمت هیات رئیسه یک نشست را بر عهده گرفت . چون همیشه خونگرم و با صفا احوالپرسی کرد و تکه ای از سخنانم در همایش دکتر زرین کوب را مبنی بر دسته بندی نثر دانشگاهی به شوخی تکرار می کرد. در بازگشت از مشهد او نیز چون من مشکل بلیط داشت  ایشان را به دفتر هواپیمایی تابان مشهد راهنمایی کردم اما ظاهرا نتوانسته است بلیط تهیه کند که در سانحه رانندگی در گذشته است.

موقعیت کاری او در سالهای پس از انقلاب به دلیل برخی نشانه های سیاسی گری چندان به سامان نبود هر چند توانست فرصت مطالعاتی اسپانیا را به دست آورد اما وقتی در سال ۷۳ در همایشی در تبریز به او وقت سخنرانی نداده بودند به این نابسامانی پی بردم.

خداوند روحش را با اجداد طاهرینش محشور کند که به مبانی دینی سخت معتقد بو د آنگاه که در مراسم  سخنرانی رسمی لب به سخن می گشود به خلاف برخی که سعی میکنند به تحجر متهم نشوند حتما بسم الله و عبارتی دینی(ایه و حدیث) به کار می برد.