اخیرا شهرداری یکی از شهر های مقدس کشور در اقدامی از سر تعهد و آگاهی! نام بلواری را از ایرج میرزا به نام یکی از مشاهیر دوره پهلوی تغییر داده است که صرفا توانسته بود در مقطعی از مسلک سیاسی خود که شرق زدگی(حزب توده) بود عدول کند و ...

شگفت این که بانیان این تغییر در پرده ای که نصب کرده اند به صراحت از عدم تعهد دینی ایرج میرزا به عنوان دلیل این ابتکار خود نام برده اند. در اینجا ذکر چند نکته را خالی از ضرورت نمی بیند.

۱- آیا اعضای محترم شورای شهر یاد شده(در واقع یاد نشده) با ایرج میرزا در ۸۰ سال پیش حشر و نشر داشته اند و دیده اند که او تعهد دینی نداشته است؟

۲- آیا این دوستان متعهد می دانند که صاحب این نام جدید بر اثر کدام نوع زیاده روی در کلبه خود ایست قلبی می کند و جهان فانی را ترک می کند ؟

۳- با این وجود دوستان شورای آن شهر توضیح دهند با کدام محک و معیار تعهد دینی این دو شخصیت را سنجیده اند و به این نتیجه رسیده اند.

۴- آیا ناممکن است که هر بنده نوعی و یا هر هنرمند نوعی در کارنامه خود بازی در فیلم های ارزشی و یا نوشتن سفرنامه حج و یا کارهایی آیینی از این دست را داشته باشد و در خلوت خود گاهی از سر ظلومی و جهولی پیاله ای برنگیرد؟

۵- در این صورت ما ناخواسته به رفتارهای دو گانه و زندگی های دو زیستی با ظاهری آراسته بها نداده ایم؟

۶- بی آن که پس از هشتاد سال در پی تطهیر ایرج باشیم آیا گناه او این نیست که به آسانی از باده و ساده و تریاک به عنوان تفنن ها و سرگرمی ها یاد می کند اما چشم ریا و نفاق را از حدقه در می آورد و اگر او نیز رفتاری دو گانه و ظاهری داشت ارجمندی اش بیش ار اینها نبود؟

۷- همین که در دوره پهلوی یادکردها از ایرج محدود بود و نیز در روزگار ما آیا معنی ای جز این دارد که حرف های او مورد پسند برخی ها نیست.

۸- از یاد نبریم که ایرج شاهزاده ای قاجاری است اما به رغم اجدادش در ایران دوستی و ملی گرایی به نسبت کارنامه ای قابل قبول دارد.

۹- آخر سخن هم این که دوستان متعهد و یقه بسته و تسبیح به دست آن شورای شهر سخن ناب پیامبر را فراموش کرده اند که از مردگان خود به نیکی سخن برانید (حتی پس از هشتاد سال و حتی برای کسی چون ایرج میرزا)