اروز یکی از امامان جمعه کشور را به مناسبتی در جایی ملاقات کردم . می دانستم که ایشان از نظر خط و ربط سیاسی نقطه مقابل اکثریت حضرات ائمه جمعه است و روزی به سید محمد خاتمی ابراز علاقه کرده بود.

از هر دری سخن راندیم تا رسید به دیدارشان با مقام عالی ریاست جمهوری و سپس سرفرازانه و البته با گلایه گفت که ایشان در آن دیداربه همه امامان جمعه یک میلیون تومان هدیه کرده اند به جز چند امام جمعه محترم از جنس تفکر سیاسی ایشان.

به نظر می رسد اگر این پول از بیت المال باشد(که هست) تفاوت در واگذاری آن به شخصیت ها برای هزینه های گوناگون نوعی بی عدالتی آشکار است که بنده مساله فقهی آن را درست نمی دانم و اصلا نمی خواهم در این مجال به جسارت به ریاست جمهوری متهم شوم اما این را نمی توانم نگفت  که چنین رفتاری با اصول عدالت خواهی و مهرورزی دولت نهم در تعارض است.

این را هم می دانیم که شاید شخص ریاست جمهوری و هر مقام رده بالایی در چنین مواردی نمی داند که دستور قانونی و مالی او با چند درصد خطای سهو و عمد اجرا شده است اما به هر حال مسوولیت حسن اجرای این کار و دلخوری پیش نیامدن و بی عدالتی را دوری کردن با شخص رییس جمهوری است.

ممکن است کسی بگوید شاید دولت های پیشین بامخالف  خود چنین می کرده اند که پاسخ آن است که آن دولت ها داعیه سازندگی و اصلاحات داشتند و از اصول گرایی و عدلات محوری و مهر ورزی به این شدت و غلظت دم نمی زدند.

سخن من در اینجا نقد این چنین اخلاق و رفتار ناشی از کوتاه نگری و مخالف را تحمل نکردن است و جسارتی به دولت فخیمه نخواهد بود.