طبق سنت ده سال گذشته تعداد ۴۱ پاکت کارت تبریک و پیام نوروزی را خطاب به استادان و دوستان گرامی ام آماده کردم و به همسرم سپردم تا در باجه خدمات ارتباطی سر راه آنها را تحویل دهد. وقتی بازگشت گفت که پول تمبر هر کدام سیصد تومان می شده است و مسوول دفتر خدماتی دست نگه داشته تا موافقتم را به او اعلام کنم.

هنگامی که با دفتر تماس گرفتم گفتند علاوه بر سیصد تومان باید سیصد تومان هم هزینه توزیع روز را بدهید وگر نه نامه امروز به اداره پست مرکزی نمی رود که به شهرستانها منتقل شود با دوستی در اداره پست تماس گرفتم گفت اگر همه را بیاورید اداره پست هر کدام فقط صد تومان هزینه بر می دارد. !

در اداره پست پرسیدم نامه ای که دیروز از تهران برایم آمده ۲۸۵ تومان نقش تمبر دارد شما صد تومان تمبر بزنید برگشت نخورد آهسته گفت کارت نباشد آخرین روزهای چسباندن تمبر ۱۰۰ تومانی است و به زودی نقش تمبر ۲۸۵ تومانی همگانی می شود . درد سر تان ندهم یک ورق صدتایی تمبر پنجاه تومانی را با کمک ظرف آب و اسفنج به پاکت ها زدم و قل هوالله خواندم وفرستادم.

با خود فکر می کردم بهتر نیست که با گوشی همراه و پیامک و نمابر و رایانامه(ایمیل) پیام تبریک نوروزی بدهم که به خودم جواب دادم همه اینها ارزش و ماندگاری و لطف پیام کتبی و کارت تبریک را ندارد