این روزها کاشان همزمان با ایام سوکواری سید و سالار شهیدان غرق در ماتم و اندوه است که به اعتبار سابقه تشیع هزار ساله در این شهر جای شگفتی نیست. در کاشان هم مانند دیگر شهرهای ایران در این سالها برنامه پذیرایی از زائران حسینی به شکلی بسیار پررنگ و آب بر دیگر برنامه های فرهنگی و معنوی عزاداری حسینی غلبه کرده است به گونه ای که مدیران هیات های مذهبی از ماهها پیش و حتی پیش از یافتن سخنران و مداح به سراغ سرمایه داران مخلص و نیک اندیش و مردمان صاحب نذر می روند و با آنها قرار سفره انداختن و خرج دادن را در فلان شب عزاداری می گذارند.

در این شک نیست که مردم از طبقات فکری و اجتماعی گوناگونی تشکیل شده اند و درک و دریافت و اعتقاد و باور همه آنها یکسان نیست و حتی کسانی هستند که شاید اولین بار پایشان به هیات با همین اطعام شدن باز شده است اما بعد راه را یافته اند و شیفته و مخلص آن را دنبال کرده اند و شور حسینی را از دست نداده اند.

در روزگار ما که کمتر چیزی بر جای خویش است بهره مندی از سخنرانان  رسانه ملی و مداحان پر آوازه و نیز سفره های چرب تر و طولانی تر بر محتوای علمی و اعتقادی مجلس عزای امام حسین سایه افکنده است به گونه ای که در برخی هیات ها که برای نو  آوری از سخنرانان دانشگاهی استفاده می کنند  مشکل ارتباط دادن مطالب علمی با سطف فهم مستمع پیش می آید که بایست به حد وسطی در این باره رسید تا بهره مندی از این همه امکانات مادی و معنوی در هیات ها به بهترین شکل باشد.

آرزو می کنیم که خداوند توفیق قرار گرفتن درست مال و فرصت و امکانات و دانش ما را در مسیر احیای شریعت اسلامی که با خون مطهر حسین علیه السلام آراسته شده است به همه ما عنایت کند.