شعری در ستایش زبان فارسی
ای زبان فارسی افسون گری هر چه گویم از تو زان افزون تری
تو به فردوسی توان بخشیده ای از توان برتر روان بخشیده ای
چالش سعدی به نیروی تو بود آب این سرچشمه از جو ی تو بود
گر غزالش در غزل شد رام او دانه پاشیدی تو اندر دام او
حافظ ار بر شد به بام آسمان نردبانش خود تو بودی ای زبان
مثنوی را هم تو مبدا بوده ای "گر فزون شد تو بر آن افزوده ای"
ای زبان پارسی در کار باش رهگشای راه ناهموار باش
اسب تازی در سبق یار تو نیست گر بتازی کس جلودار تو نیست
مرد خواهد مرد میدان کلام تا به نیرو گیردت در کف زمام
(شادروان دکتر حسین خطیبی)
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم مرداد ۱۳۸۶ ساعت 0:48 توسط قلم سبز
|