پس از جمعه
آنچه پیش روی ماست روزگار و رفتار تازه ای است که ایران و ایرانیان با آن رو به رو هستند . انتخابات جمعه که تا اکنون همه محاسبات داخلی و خارجی را به هم ریخته است تا مدت ها بایست در عرصه های جامعه شناسی و روان شناسی شخصیت ایرانیان مورد بحث و بررسی قرار گیرد.
مطالعه رفتارهای بیست روزه مردم و مسولان انقلاب سی ساله ایران و نیز هجوم بی سابقه آنان به حوزه های رای گیری یک بار دیگر نشان داد که مردم قابل پیش بینی نیستند. البته کسی از این حضور تاریخی نگران و ناراحت نیست و هر ایرانی به آنچه در ۲۲ خرداد دید برای همیشه افتخار خواهد کرد و از آن چون ۲۲ بهمن یاد خواهد شد.
اکنون بهترین فرصت است خود را بهتر بشناسیم و ببینیم احساس گرایی ایرانی و هیجان آفرینی ها و بر موج های گوناگون سوار شدن در این بیست روز خرداد با ما چه کرد و آیا اصلادر ما اثری داشت؟
خوشحالیم که رییس جمهوری دهم به اندازه پشتکار و جدیت و همتی که داشت پاداش گرفت و نامزدهای دیگر هم البته دلسوزی خود را برای مردم و ایران کم نشان ندادند.
اگر اینک یک چشمه دیگر از رفتار ایرانی به سراغ ما بیاید که رقیب را تحمل نکنیم و یا رفتارهای رقابتی را با تلافی جویی پاسخ دهیم مردم را با همه شور و شوقی که نشان دادند دلسرد خواهیم کرد و بعید است که محمود احمدی نژاد که در فرج مولایش همیشه تعجیل دارد در رقیب ستیزی یا فرصت سوزی به سبب تلافی ها و دیگر رفتارهایی از این دست تعجیل داشته باشد.
