فرهنگی _ ادبی و اخلاقی _ اجتماعی(دکتر عبدالرضا مدرس زاده)
به مناسبت اول اردیبهشت روز ملی نکوداشت سعدی و درگذظت استاد ملک الشعرای بهار و سهراب سپهری آقای دکتر عبدالرضا مدرس زاده روز یک شنبه اول اردیبهشت در پیش دانشگاهی هاشم زاده و تالار سعدی دانشگاه آزاد اسلامی کاشان سخنرانی می کنند.
به گمانم حادثه دیشب شیراز هم نمونه ای از این بی احتیاطی ملی باشد که گفته اند مواد انفجاری یادگار دفاع مقدس در مسجد بوده است .
چند سال پیش هم بخاری مسجد ارگ تهران مردم نماز گزار را گرفتار و قربانی کرد.
امید است این حوادث ما رابه احتیاط و دقت بیشتر مومن سازد
رادیو پیام امروز می گفت که در مدارس سراسر کشور زنگ عرفان به صدا در می آید. جای خوشحالی است که در کنار زنگ سلامت و زنگ بهداشت و دیگر زنگ ها به عرفان هم توجهی شده است . هرچند بی پیشداوری باید گفت برخی از مسوولان فرهنگی و مدیران آموزش و پرورش به بهانه ترویج صوفی گری و درویش گرایی و تعبیرات خامی از این دست از در آمدن به چنین برنامه هایی پرهیز می کنند اما به یاد داشته باشیم که با گذشت این همه سال و روز آنچه که عطار را فراموش نشدنی و ماندگار کرده است آموزه های شیرین و ناب وتاثیر گذار اوست که در الهی نامه و منطق الطیر و دیوان اشعارش نمود دارد.
در دفتر زمانه فتد نامش از قلم هر ملتی که مردم صاحب هنر نداشت
آیینه بشکند دل سنگ صبور را ما دلخوشیم بیهده عطر حضور را
آنک غزال های سراسر رم و مرام بردند از پلنگ شکوه و غرور را
این را به پای شوری بختم نوشته اند کاین گو نه سر به راه شده حرف زور را
این آن انیس مسجدو محراب زهد نیست کان گونه می شکست نوای چگور را
اینک برای نغمه تار شبانگهی پیش آورد بهانه ز قران زبور را
نقش هدایت از دل مردم سترده اند بینا دلان نخوانده مگر بوف کور را
مردان عصر جمعه دگر فکر شنبه اند تقویمشان علاقه ندارد ظهور را
حسنت جمیع خصاله صلوا علیه و آله
زادروز پیامبر مهربانی و دوستی حضرت محمد بن عبدالله و پیشوای راستین مکتب سبز تشیع علوی حضرت امام جعفر صادق را شادباش می گوید.
یکی دو شخصیت سیاسی و فرهنگی ایرانی که به دیدار حضرت آیت الله العظمی سید علی سیستانی در خانه کوچک و ساده ایشان در نجف اشرف نایل شده اند در بازگشت از این سفر و زیارت حرف های جالب توجهی زده اند که جمع بندی آنها چنین است و ما را به کار می آید:
۱- سادگی منزل و بی پیرایگی تشریفات منزل آیت الله که در نگاه اول حیرت انگیز است.و همه ایشان را نشسته بر پتویی در اتاقی بسیار ساده و بی زینت دیده اند.(من بارها فکر می کردم رسانه ملی تصویری دیگر از ایشان ندارد که همیشه این اتاق و پتو را نشان می دهد نگو حضرت آقا از خود تصویری دیگر تولید نمی کنند!)
۲- اشراف دقیق و محققانه ایشان بر آثار و مباحث فرهنگی و مذهبی و تحقیقاتی در ایران به رغم این که در ۱۵ سال گذشته جز سفر درمانی لندن از این اتاق و خانه هرگز بیرون نیامده اند.
۳- دریغ ایشان بر این که در مباحث موازی و یکسان مانند مدخل ابن سینا در دایره المعارف بزرگ اسلامی و آنچه که مصری ها در باره او نوشته اند که کار مصری ها دقیق تر بوده است.
ستایش شخصیت و آثار شهید مطهری و البته با تاکید بر اینکه جای خالی او در این سی سال بایست پر می شده است و این که برخی آثار ایشان تاریخ مصرف به خود نگرفته است.
۴- ستایش و نقد همزمان از آثار و سخنرانی های کسانی چون حضرت جوادی آملی و آیت الله مصباح یزدی و این که در نهایت تاثیر اجتماعی اینان و موسسات انتشاراتی و فرهنگی چه قدر بوده است؟
۵- یادکرد از سید محمد خاتمی ( با توجه به این اصل روانشناسانه که سلام چه کسی و کجا رسانیده می شود)
۶- و... در چند سال اخیر آنچه کتاب از ایران رسیده است غالبا در حوزه خرافات و ترویج اندیشه هایی از جنس تعبیر خواب و انواع رویت ها و تشرف ها است.
در تخصص من نیست ولی به گمانم سخنان ایشان که در دو سال گذشته جز ۱۰۰ شخصیت برتر علمی جهان معرفی شدند می تواند خط کش و تراز کار همه ما باشد اگر به اهداف و آثار سال نوآوری و شکوفایی اعتقاد داریم.
امروز در گفتگوی تلفنی با دوست و همکار امروز که دانشجوی دیروز بوده است و تبریک سال نو می گفت و البته پیش از آن کارت تبریک زیبایی هم فرستاده بود می گفتم که هیجان کارتی که پست می آورد زیاد است !
این سخن به معنی آ ن است که نامه و به قول قدما مکتوب جانان در خود باری از مهر و محبت دارد که در پیامک و گفتگوی تلفنی حس نمی شود.
برای جلب دوستی و ترویج محبت هر چه زحمت بیشتری کشیده شود ارزش کار بالاتر است . این که کسی فرصت می کند و وقت می گذارد و کارت تبریک تهیه می کند و به اداره پست می رود و آن را برای کسی می فرستد هیچ گاه قابل مقایسه با یک پیامک ساده نیست که کسی آن را برای ما فرستاده است و ما هم بلا درنگ برای کسی دیگر می فرستیم .
هرچند که باید اعتراف کرد در روزگاری واقع شده ایم که داشتن چند پیامک محبت آمیز هم غنیمتی است که در جنگ میان نفرت و دوستی می توان آن را به دست آورد.
باری از اصل سخن دور نشویم که نگویند طرف هوس و عقده دریافت کارت و پیامک دارد. بحث من چیز دیگری بود . گله از رواج نیافتن فرهنگ نامه نویسی برای دوستان و آشنایان به هر مناسبت دیگر.
گله از اینکه فرهنگ مکتوب در حال تبدیل شدن به فرهنگ شفاهی است و دیگر کسی به فکر درست نویسی و زیبا نویسی و خوش خط و ربط بودن نیست.
مایه شگفتی است که برای استادان محترم دانشگاه پیام تبریک یا تسلیت و یا هر نامه دیگر می فرستی اما آنان توان و امکان و یا علاقه کتبی پاسخ دادن را ندارند .
این در حالی است که ادیبان و نویسندگان بزرگ ایرانی چون بیهقی و سعدی همه هنرشان در زیبا نوشتن بوده است و راز مانایی زبان وادب فارسی به همین زیبا نویسی نثرها هم بر می گردد.
به نظر می رسد فارسی را نه تنها با درست سخن گفتن که با درست نوشتن و همیشه نوشتن و برای این و آن فرستادن باید پاس داشت.
میهمانی های سالانه خانوادگی به مناسبت آیین آسمانی و باستانی نوروز ایرانی محمل و مجالی مناسب برای پیش کشیدن موضوعات گوناگون خانوادگی و شهری و ملی و بین المللی است که طرف های گفتگو سعی دارند دیدگاه های خود را القا کنند و خود را صاحب نظر نشان دهند.
از اوضاع آب و هوای بهاری تا گرانی مرغ و گوشت و شیرینی و میوه گرفته تاتغییر ساعت رسمی کشور و موضوع هسته ای و انتخابات اخیر مجلس و دهها موضوع ریز و درشت دیگر که مورد علاقه مردم است در این محافل خانوادگی طرح می شودو در همان جلسه هم راه حل آن ارائه می شود!
زیر ساخت فکری و فرهنگی این گفتگوها هم البته یکسان نیست در خانه ای که عمده اخبارش را از گیرنده متصل به ماهواره دریافت می کند تا خانهای که فقط به رسانه ملی ارادت دارد تا خانه ای که همه چیز را بر اساس شایعه و توهم دنبال می کند.
گفتگو به معنی کامل آن البته سازنده و فرهنگ آفرین است و حیف که ما در همه زمینه ها از اختلافات خانوادگی تا اختلافات جناحی و سیاسی فرهنگ کاربرد گفتگو را به درستی رعایت نمی کنیم.
امید است که این نشست های خانگی به افزایش صمیمت ها و دوستی ها و نهادینه شدن مهربانی و محبت منجر شود . سال نو مبارک.
سال نو ۱۳۸۷ ساعت ۹ و ۱۸ دقیقه امروز از راه رسید و برگ دیگری بر کارنامه زندگی ما افزوده شد و یا به عبارت دیگر برگی از بازمانده های دفتر عمر ما کم شد.
امید است سال نو سالی سرشار از نوآوری و شکوفایی برای فرهنگ و تمدن و هویت ایران عزیز باشد.
